Jak to działa? Konstrukcja czujników dymu i czadu pod lupą

Dlaczego czujniki dymu i tlenku węgla wykrywają zagrożenie? To zasługa odpowiednio zaprojektowanej i dokładnie przetestowanej konstrukcji. W tym poradniku przeczytasz, jak działają te urządzenia i co kryje się pod obudową.

Konstrukcja czujników dymu

Autonomiczny czujnik dymu Ei Electronics jest wyposażony w sensor fotoelektryczny, który reaguje na cząstki dymu charakterystyczne dla wczesnej fazy pożaru. Wewnątrz optycznej komory detekcyjnej znajduje się nadajnik światła (dioda podczerwieni), który emituje wiązkę promieniowania.

Kiedy dym przedostaje się do wnętrza komory przez otwory, znajdujące się w nim cząstki rozpraszają wiązkę światła emitowaną przez diodę podczerwieni. W efekcie część światła dociera do fotodiody, która po przekroczeniu określonego progu czułości uruchamia alarm akustyczny (85 dB z odległości 3 m). Czujnik sygnalizuje zagrożenie już we wczesnej fazie pożaru. 

Czujniki dymu Ei Electronics kompensują stopniowe zabrudzenie komory optycznej w określonym zakresie, a elektronika automatycznie koryguje zmiany czułości wynikające z naturalnego gromadzenia się kurzu i innych zanieczyszczeń. Rozwiązanie to ogranicza ryzyko niepożądanych alarmów oraz pomaga utrzymać prawidłowe działanie czujnika przez cały okres eksploatacji. Ponadto konstrukcja obejmuje siatkę chroniącą przed owadami oraz osłonę ograniczającą wpływ światła otoczenia. 

Czujnik monitoruje stan sensora, układu alarmowego i baterii przez autotesty (co 48 sekund). W dodatku duży przycisk Test/Hush umożliwia ręczne sprawdzenie poprawności działania urządzenia i tymczasowe wyciszenie alarmu (np. z powodu krótkotrwałego zadymienia na skutek gotowania). Natomiast funkcja historii zagrożeń zapisuje zdarzenia alarmowe.

Konstrukcja czujników tlenku węgla

Autonomiczny czujnik tlenku węgla wykorzystuje sensor elektrochemiczny. Wewnątrz znajduje się m.in. rezerwuar powietrza, separatory z elektrolitem oraz dwie elektrody: robocza i przeciwna. Ważnym elementem jest również wbudowany filtr, który ogranicza wpływ substancji zakłócających i chroni przed niepożądanymi alarmami.

Po przedostaniu się tlenku węgla do wnętrza sensora na elektrodach zachodzą reakcje elektrochemiczne generujące prąd elektryczny proporcjonalny do stężenia CO w powietrzu. Zintegrowany mikroprocesor analizuje ten sygnał, dokonując pomiarów co 4 sekundy.

Po wykryciu podwyższonego stężenia tlenku węgla mikroprocesor analizuje poziom i czas ekspozycji zgodnie z wymaganiami normy PN-EN 50291-1:2018-06+AC:2021-03. Po spełnieniu kryteriów alarmowych uruchamiana jest sygnalizacja optyczna w postaci czerwonej, migającej diody LED oraz głośny alarm dźwiękowy o natężeniu 85 dB.  Wbudowany system autodiagnostyki cyklicznie kontroluje poprawność działania czujnika i elektroniki, minimalizując ryzyko niepożądanych alarmów.

Duży przycisk Test/Hush pozwala nie tylko weryfikować poprawność działania urządzenia, ale również tymczasowo wyciszyć alarm. Dodatkowo czujnik posiada funkcję pamięci, która ostrzega domowników, jeśli groźne stężenie tlenku węgla było wykryte podczas ich nieobecności w domu. Wersja Ei208D posiada czytelny wyświetlacz LCD, pokazujący stężenie oraz informację o zakończeniu żywotności czujnika. 

Czujniki dymu i tlenku węgla – wspólny mianownik bezpieczeństwa

Autonomiczne czujniki dymu i czadu wykrywają różne zagrożenia. Jednak mają wiele wspólnego – od źródła zasilania po szczegółową kalibrację.

• Bateria na 10 lat: czujniki dymu i czadu są wyposażone w litową baterię Panasonic o napięciu 3V, a jej żywotność sięga 10 lat. Po upływie tego czasu czujniki wymagają wymiany. Aktywacja baterii następuje po zamontowaniu urządzenia.
• Głośna syrena piezoelektryczna: Gdy padnie sygnał z sensora optycznego lub elektrochemicznego, uruchamiany jest piezoelektryczny nadajnik akustyczny. Emituje on przenikliwy dźwięk o natężeniu minimum 85 dB z odległości 3 metrów. Pamiętaj, że częstotliwość dźwięków różni się w zależności od rodzaju zagrożenia czy charakteru usterki. Zapoznaj się z artykułem: Sygnały czujników dymu i czadu – jak je interpretować.
• Zgodność z normami – czujniki dymu są w pełni zgodne z normą PN-EN 14604:2005/AC:2008, a czujniki tlenku węgla z normą PN-EN 50291-1:2018-06+AC:2021-03.
• Kalibracja w fabryce – Każdy pojedynczy czujnik opuszczający taśmę produkcyjną jest testowany w warunkach rzeczywistych i precyzyjnie kalibrowany przy użyciu prawdziwego dymu lub tlenku węgla.

Dzięki zaawansowanym sensorom, regularnym autotestom oraz fabrycznej kalibracji czujniki mogą szybko i skutecznie ostrzegać o zagrożeniu. Ponadto działają stabilnie i przewidywalnie przez okres 10 lat. Jednak kluczowe znaczenie ma prawidłowy montaż. Przed instalacją urządzeń koniecznie zapoznaj się z instrukcją.

Podsumowanie

Czujniki dymu wykorzystują sensor fotoelektryczny, który wykrywa cząstki dymu na podstawie rozproszenia światła w komorze optycznej. Czujniki tlenku węgla są wyposażone w sensor elektrochemiczny, a on generuje sygnał zależny od stężenia CO w powietrzu.

Oba urządzenia stale kontrolują stan sensora, elektroniki i zasilania. Bateria na 10 lat, funkcja i zgodność z obowiązującymi normami sprawiają, że czujniki stanowią ważny i niezawodny element ochrony domu.